Triodos Bank gebruikt cookies om haar websites gebruiksvriendelijker te maken. Bekijk welke cookies we gebruiken in ons Privacy- en cookie statement.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Clarine Campagne – ‘oudste’ bewoonster van Landgoed De Reehorst

Foto: Clarine Campagne voor Het Boshuis

Clarine woont sinds 1987 in Het Boshuis op Landgoed De Reehorst. Maar haar band met het landgoed gaat nog langer terug. Na haar middelbare school in Wassenaar ging zij in 1979 naar de Vrije Hogeschool op De Reehorst. Bernard Lievegoed, hoogleraar en antroposoof, had in 1970 de Reehorst met de Witte Villa gekocht om er de Vrije Hogeschool te vestigen.


Een bruisend, antroposofisch landgoed

Het gedachtengoed van Lievegoed sprak Clarine (1961) erg aan. “Op de Vrije Hogeschool kwam ik dichter bij ‘wie ik nou eigenlijk ben als mens en wat ik te doen heb’. De verbinding tussen de fysieke wereld, de zielewereld en de geestelijke wereld waren voor Lievegoed de basis voor de initiatieven op het landgoed. Het Ionagebouw waar nu congrescentrum Antropia gebruik van maakt werd met geschonken geld in 1978 gebouwd. Activiteiten voor de studenten van de Vrije Hogeschool vonden door de week plaats in het Iona Gebouw, de Witte Villa en in de Tuinzalen. In het weekend waren er veel bijeenkomsten vanuit de antroposofische beweging. Het was een bruisende toestand hier. Alle vraagstukken van het leven kwamen voorbij.”

Clarine vervolgt: “Veel van wat ik nu weet over bomen en de natuur, heb ik geleerd in dat jaar op de Vrije Hogeschool. Mijn liefde voor de bomen op het landgoed ontwikkelde ik in die tijd. Zoals voor de grote zilveresdoorn bij de Witte Villa, die onlangs helaas gekapt moest worden na meer dan 130 jaar omdat er zwam in zat. Zo’n esdoorn is een levende entiteit. Dan denk ik weer aan de studenten die met hun studiebijeenkomsten of liefdesverdriet, onder de grote esdoorn gingen zitten. En de treurbeuk daar op het grasveld, vlakbij waar het Triodosgebouw komt. Doordat we met studenten van Jorn Copijn leerden hoe we de schorsbrand moesten verzorgen, staat de treurbeuk er nog steeds goed bij. Die bomen worden je vrienden hè.”

Na haar jaar op de Vrije Hogeschool studeerde Clarine in Wageningen, met als hoofdvak bedrijfskunde. Daar ontmoette ze ook haar man Daan Kloeg. Na haar studie in Wageningen ging ze terug naar Landgoed De Reehorst. Ze ging namelijk lesgeven aan de Vrije Hogeschool. Als mentor begeleidde ze studenten met biografische vragen en met hun studiekeuze. Als docent deed ze niet alleen projecten over bomen, natuur en landschap, maar ook over samenwerking en leiderschap. Ook grote culturele werken – zoals de Mattheus Passion, Goethes Faust of de kathedraal in Chartres – kwamen aan bod.

Foto: Clarine in de tuin van Het Boshuis met op de achtergrond de grote eik

Het Boshuis

Na hun studie in Wageningen zochten Clarine en Daan woonruimte. Ze deden op verschillende landgoederen in de buurt briefjes in de bus met de vraag of mensen een (te verbouwen) ruimte hadden die ze konden huren. Ze konden vervolgens voor één jaar in Het Boshuis terecht. Inmiddels wonen ze er al 31 jaar en zijn ze daarmee de oudste bewoners op het landgoed! Ze hebben daar hun twee zoons grootgebracht die al niet meer thuis wonen. Het Boshuis was oorspronkelijk het huis van de tuinman van het landgoed. In de eerste jaren woonden Clarine en Daan op de bovenverdieping. Beneden was het boetseeratelier van Paul van Dijk, een kunstenaar die nog steeds op het landgoed werkt. Clarine: “Toen Paul een ander atelier kreeg op het landgoed, kon Daans bedrijf in natuur- en milieuvoorlichting naar de benedenverdieping. Op een gegeven moment had hij zes medewerkers en toen heeft hij met hulp van Triodos een kantoorpand in Bunnik gekocht. Zelf ben ik coach en organisatieadviseur, ik vind het inspirerend om met teams te werken aan visie, samenwerken en leiderschap.”

“Grappig toeval is dat mijn achtertante als kind tot de oorlog in de Witte Villa heeft gewoond. Zij speelde soms met mijn moeder daar. Er stond altijd een vaasje waar de eerste sneeuwklokjes van het landgoed in stonden. Wij hebben bij ons huwelijk dat vaasje gekregen, en nog steeds zetten wij ieder jaar sneeuwklokjes van het landgoed daarin. Door Daans liefde voor sneeuwklokjes staan er inmiddels duizenden in onze tuin onder de grote eik. En hij plantte ze recent, samen met vele blue bells in het bos achter het Triodosgebouw.”

“Ik houd van dit landgoed. Het waren eerst twee landgoederen – Oud Dennenoord en De Reehorst. Dat is samengevoegd tot Landgoed De Reehorst. Die eik hier in onze tuin is ruim 150 jaar oud. De bomen zijn onze buren. Op de antroposofische, veelomvattende visie op mens en wereld sluit Triodos mooi aan. Helaas is de Vrije Hogeschool na de brand in de Witte Villa in 2015 niet meer teruggekomen naar het landgoed. Deze zit nu in Zeist. Ik zit er in de Raad van Advies. Ik vind het jammer dat de scholingsimpuls nu weg is van het landgoed maar ik voel wel dat er nu een nieuwe energie ontstaat op het landgoed. Met de komst van Triodos wordt het hele landgoed aangepakt en verbeterd. De Reehorst komt weer tot leven. Ik moest wel wennen aan het nieuwe gebouw maar begin het steeds mooier te vinden. Ik vind het gaaf en gedurfd. Doordat het een duurzaam pand wordt, is het coherent met de missie van Triodos. Het besef van samenhang met de kosmos zou in al onze beslissingen moeten doorwerken. Wij moeten daarbij ook goed voor de planeet zorgen.”

Foto: De treurbeuk met op de achtergrond de bouwplaats van het Triodos gebouw